Bugün 02 Temmuz 2012, aradan geçen 19 yıla rağmen Sivas’ta yakılarak hayatını kaybeden 35 yurttaşımızın acısını unutmak mümkün değildir. Ülkemiz tarihinde benzer karanlık olayların gerçek failleri maalesef hukuk karşısında işledikleri suçların hesabını vermemiştir. Bu bağlamda Sivas olaylarının gerçek failleri de tespit edilememiş, görünürdeki sanıklarının bir kısmı da zamanaşımı nedeniyle cezasız bırakılmıştır. Tüm hukuk kurallarının olduğu gibi gerek İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi,  gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin öncelikle koruma altına aldığı hak “YAŞAM HAKKI”dır.  Bu hakkın ihlal edilmesine hiçbir gerekçe gösterilemez. Devletin öncelikli görevi de yaşam hakkının güvence altına alınması ve korunmasıdır. Herkes bilmektedir ki, 02 Temmuz 1993 günü Sivas şehir merkezinde Devlet 35 yurtaşımızın yaşam hakkını koruyamamıştır. Bu nedenle hukuk önünde sadece faillerin değil, bu katliama  engel olamayan sorumlu tüm Devlet yöneticilerinin de hesap vermesi gerekirken, bu hesap da verilmemiştir. Bu hesabın verilmesi için hukuk yolları yine Devleti yönetenler tarafından harekete geçirilmemiştir. Bu gerçekler tüm yurttaşlarımızın gözü önünde bugünlere kadar süregelmiştir.

Bu durumdan başta biz hukukçular olmak üzere tüm halkımızın ders çıkararak bugün de yaşanmaya devam eden benzer acıların yaşanmaması için elinden geleni yapması gerektiği bilincindeyiz. Tüm sözlü yazılı hukuk kuralları, örf-adetler, ahlaki ve dini değerler Sivas katliamı gibi olayları şiddetle red ederken, günümüzde halen benzer olayların yaşanmasını da ibretle görüyoruz. İnsanlık tarihinin bu acılı gününde Sivas’ta yaşamını yitiren yurttaşlarımıza rahmet ve vicdan sahibi her insana baş sağlığı diliyoruz.