1 Mayıs, işçilerin daha insanca yaşama ve çalışma taleplerini uluslararası alanda mücadele , birlik ve dayanışma  duygusu ile dile getirdiği gündür.

Süreç 19. yüzyılın ikinci yarısında 8 saatlik iş günü mücadelesi  ile başlamıştır. Bu sürecin en önemli başarısı Versailles Barış Anlaşması ile ‘Uluslararası Çalışma Örgütü’nün kurulması yanı sıra, kabul edilen 9 temel ilke arasında 8 saatlik iş günü ve 48 saatlik çalışma ile 24 saatlik hafta tatili uygulamasıdır. Bu anlaşma ve 19. yüzyıldan günümüze kadar olan tüm gelişmeler gözlemlendiğinde, bir ülkenin demokrasi ve insan hakları mücadelesinin işçinin sınıfsal mücadelesi ile ne denli paralel olduğunu anlaşılmaktadır.

İşçilerin insanlık onuruna  yakışır çalışma ve yaşam koşullarına kavuşma talebi Anayasa ve uluslararası sözleşmeler ile teminat altına alınan temel insan haklarındandır. Ülkemizde son yıllarda yaşanan; işçilerin örgütlenme ve grev hakkının çeşitli şekillerde engellenmesi, yargı sürecininin devredışı bırakıldığı KHK ve OHAL sürecinde yaşanan işten çıkarmalar, iş güvencesi ve işçilik alacağı davalarında güçlü sermaye karşısında arabuluculuk masasına tek başına oturtularak sözde  ‘kazan kazan‘ özde ‘teslim ol’ sürecine terk edilmesi karşısında işçinin sınıfsal mücadelesinin başarıya ulaşması ve daha iyi çalışma şartlarına kavuşmasının hayal olduğu bir gerçektir.

Bir ülkenin demokrasi ve insan hakları karnesinin en önemli belirleyicisi; sosyal devlet ve hukuk devleti ilkelerini,  tüm mekanizmaları ile  yaşama geçirerek örgütlü emek mücadelesine verdiği değer, emek-değer ve emek-sermaye dengesini sağlaması, iş cinayetlerini ortadan kaldırma politikalarındaki  istikrar ve başarıdır. Bu başarıya ulaşmak azmi ve inancı ile paydaşı olduğumuz emeğin haklı ve onurlu mücadelesinin yanındayız.

KOCAELİ BAROSU